2050-yilga kelib, global suvga bo‘lgan talab 20-25 foizga oshishi mumkin va Markaziy Osiyoda bu muammo aholi sonining o‘sishi, iqlim o‘zgarishi va transchegaraviy suv tizimlariga bosimning ortishi bilan yanada kuchayadi.

Tashqi muhit qanchalik murakkablashsa, strategik hamkorlik, bashorat qilish va bir-biringiz oldidagi mas’uliyatning qiymati shunchalik yuqori bo‘ladi. Ishonchim komilki, Markaziy Osiyo suv kun tartibini zaiflik manbaidan hamkorlik va birgalikda rivojlanish makoniga aylantirish uchun barcha zarur imkoniyatlarga ega.